| |
|
|
| |
2.0 - ...a jeśli istnieje, jest wcieleniem Zła!
Człowiek to Człowiek, w pierwszej części pokazałem, że istnienie
Boga to fikcja, ale jak wiadomo mogę się mylić, i Bóg może
jednak istnieć… Ale jeśli istnieje, to kim jest?? Wierzący
uważają, że jest to wcielenie Litościwego i Dobrego Stwórcy
Świata i Pana człowieka. Niestety, uważam, że tak nie jest.
Pokażę, poniżej, że Bóg nie jest Litościwy a Bezwzględny i nie
ma w nim Dobra, lecz wcielone Zło.
2.1 - Czy mamy Wolną Wolę?
Bóg stworzył
Człowieka i dał mu prawo wyboru swojej drogi Życiowej, człowiek
jest wolny, dostał Wolną Wolę od swego Pana. Wolna wola polega
na tym, że człowiek nie chcąc wierzyć w Boga, po prostu w go nie
wierzy. Bóg w tej sytuacji powinien nie zwracać na niego uwagi,
ponieważ dał mu prawo wyboru, wolną wolę. Tak jest napisane w
Biblii. Niestety tak nie jest! Człowiek odwracający się od
Niego, przestający wierzyć jest przez Boga karany, tzw. Kara
Boska. Bóg zaczyna się mścić, obdarowuje niewiernego różnymi
chorobami, zabija jego rodzinę, zsyła wiele przeróżnych
nieszczęść, wtedy człowiek przerażony tym, co go spotkało, musi
wrócić do Boga, musi zacząć w niego wierzyć, modlić się. W innym
razie człowiek zostaje zamordowany przez swego „Dobrego i
Litościwego Pana” i wysłany do Piekła, miejsca wiecznych męk dla
"duszy". Gdzie, więc wolna wola? Musimy modlić się do Boga, nie
mamy innego wyboru. W sumie mamy, swoją śmierć… tylko co to za
wybór?
2.2 - Hiob
Hiob,
bohater Starego Testamentu. Mieszkaniec ziemi Us. Jego Życie
stało się przedmiotem zakładu między (dobrym) Bogiem a Szatanem.
Celem zakładu było wystawienie wiary Hioba na próbę, w wyniku
czego Bóg pozbawił go majątku, zamordował rodzinę oraz
„podarował” trąd. Po tej tragedii Hiob mimo cierpienia i
wątpliwości pozostał wciąż wierny Bogu, który nagrodził go za
wierność – przywróceniem zdrowia, majątku i dzieci.
Niby dobre zakończenie?
Czy na pewno? Wyobraźmy sobie taką sytuację, siedzimy sobie
spokojnie w domu, obok nasza ukochana Żona, matka naszych dwojga
wspaniałych dzieci. Wiążemy z Nimi całą swoja przyszłość, nie
jesteśmy sobie w stanie wyobrazić, jakby wyglądało Życie bez
nich…
Nagle w tym samym czasie
dwóch skurwysynów, jeden nazywający się Dobro, a drugi Zło,
postanawiają się założyć co zrobi Hiob gdy straci to wszystko,
na co pracował i poświęcił całe swoje Życie. I nagle wchodzi Nam
do domu, "Dobro" – brodaty skurwysyn z prowincji, zabija Nam żonę…
zabija dzieci… kradnie Nam cały majątek… i dodatkowo zostawia
Nas w ciężkim stanie w kałuży krwi… Wtem "Dorbo" wygrywa zakład,
gdy Hiob zachowuje zimną krew i nie mści się na Nim. Wygrywa
zakład i zwraca wszystko Hiobowi. Cały majątek… „Nową żonę”, nie
tą z którą spędził pół swojego życia, „dzieci” nie te które
wcześniej wychowywał i nie wyobrażał sobie bez nich Życia oraz
zapewnia mu powrót do Zdrowia. Zwraca mu… tylko czy to jest
dobro?? Odpowiedź jest prosta…
2.3 - Abraham
Abraham,
mieszkaniec Ur chaldejskich. Gdy Abram miał już 99 lat objawił
mu się Bóg, obiecując niezmiernie liczne potomstwo oraz nadał mu
imię Abraham, ponieważ zamierzał uczynić go ojcem narodów. Abram,
a odtąd Abraham, miał nazwać swoją żonę Sarą, której za rok miał
urodzić się syn - co graniczyło z cudem w tym wieku.
Bóg dotrzymał obietnicy i
sprawił, że Sara urodziła syna, którego Abraham nazwał Izaak'iem.
I właśnie dochodzimy do
głównej sceny z życiorysu Abrahama, w której Bóg wystawia go na
próbę, a mianowicie nakazuje mu na jednym z pagórków złożyć w
ofierze swojego Syna. Abraham bez wahania podjął decyzje i
drugiego dnia zebrał drewno do spalenia ofiary i wyruszył w
drogę. Na górze zbudował ołtarz, związał syna i sięgnął ręka po
nóż... Wtedy ukazał się Anioł Pański i powiedział: "Nie podnoś
ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że
boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mu nawet twego jedynego syna".
Po tym sprawdzianie czy
oby na pewno Abraham boi się swego "dobrego" Boga, wyobraźmy
sobie co musiał czuć Izaak, syn Abrahama.
2.4 - Ojciec Pio
Francisco Forgione, znany jako Ojciec Pio, był kapłanem z zakonu
Kapucynów. Pewnego dnia „Dobry” Bóg podarował mu za oddanie,
stygmaty. Nieustannie krwawiące rany na dłoniach i stopach,
nieustanny ból, do którego nie można było się przyzwyczaić.
Ojciec Pio cierpiał przez 50 lat aż do śmierci. W taki właśnie
sposób Bóg wynagrodził Ojca Pio, okropnym bólem i cierpieniem… |
|
| |
|
|
|
